شب غلامحسین ساعدی برگزار میشود
در نهصدونودوهفتمین شب از مجموعه شبهای بخارا، زندگی و آثار غلامحسین ساعدی، نویسنده و نمایشنامهنویس ایرانی، با حضور جمعی از پژوهشگران و صاحبنظران ادبیات و هنر در بیمارستان روزبه مرور میشود؛ مکانی که ساعدی بخشی از تحصیلات تخصصی و فعالیت حرفهای خود را در آن گذراند.
به گزارش خبرنگار خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)، نهصد و نود و هفتمین شب از شبهای بخارا به یادبود غلامحسین ساعدی اختصاص یافته است. این نشست در ساعت ده و نیم صبح سهشنبه سوم آذرماه ۱۴۰۵ با سخنرانی دکتر احمد جلیلی، حسن میرعابدینی، بهرام پروینگنابادی، سعید قطبیزاده و علی دهباشی در آمفیتئاتر بیمارستان روزبه برگزار خواهد شد.
غلامحسین ساعدی (۲۴ دی ۱۳۱۴، تبریز ـ ۲ آذر ۱۳۶۴، پاریس) با نام مستعار گوهر مراد، نویسنده، روانپزشک و دانشآموختۀ بیمارستان روزبه بود. در سال ۱۳۳۳ تحصیلات دبیرستان را به پایان برد و یک سال بعد تحصیل پزشکی را در دانشگاه تبریز آغاز کرد. در دوران خدمت سربازی با محافل ادبی و هنری تهران آشنا شد و برخی از داستانهای کوتاهش را در مجلۀ «سخن» به چاپ میرساند. وی تحصیلات خود را با درجۀ پزشکی عمومی و دکترای تخصصی روانپزشکی در تهران به پایان رساند و در بیمارستان روزبه مشغول به کار شد.
نخستین نوشتههای ساعدی در سال ۱۳۳۲ منتشر شد و یک سال بعد با «چوببهدستهای ورزیل» و «پنج نمایشنامه دربارۀ انقلاب مشروطه» نام او در ردیف نمایشنامهنویسان ایران قرار گرفت. «پرواربندان»، «دیکته و زاویه»، «آی باکلاه، آی بیکلاه»، «بهترین بابای دنیا» و… از دیگر آثار او در حوزۀ ادبیات نمایشی است.
بر اساس داستانهای ساعدی سه فیلم ساخته شده است: «گاو» و «دایرۀ مینا» (هر دو به کارگردانی داریوش مهرجویی) و «آرامش در حضور دیگران» (به کارگردانی ناصر تقوایی). کتابهای «ایلخچی»، «خیاو»، «اهل هوا» و «ترس و لرز» نیز حاصل سفرهای او به نقاط مختلف ایران است. سردبیری مجلات «انتقاد کتاب» و «الفبا» از دیگر فعالیتهای او بود.
در سال ۱۳۶۰ ایران را ترک کرد و در فرانسه اقامت گزید. در دوم آذرماه ۱۳۶۴ پس از یک خونریزی داخلی در بیمارستان سن آنتوان پاریس درگذشت و در قبرستان پرلاشز به خاک سپرده شد.
بیمارستان روزبه: پایینتر از چهارراه لشکر، نرسیده به میدان قزوین، آمفی تئاتر (ساختمان شماره ۸)

