جناب آقای دکتر صالحی
وزیر محترم فرهنگ و ارشاد اسلامی
باسمه تعالی
«چو ایران مباد و تن من مباد / در این بوم و بر زنده یک تن مباد»
با درود
از آستانِ بلندِ فرهنگ و ادبِ پارسی، و از خاستگاهِ پاسداشتِ میراثِ گرانسنگِ ایرانزمین، به عرض میرساند؛ زبان و ادبِ پارسی، شیرازهیِ پیوندِ ملی، روحِ روانِ تاریخِ این مرز و بوم، و استوانهیِ استوارِ هویتِ ایرانیست. در این میان، بیستوهفتمِ شهریورماه، سالروزِ عروجِ ملکوتیِ خنیاگرِ شور و حماسه، استاد شهریارِ جانآشنا، که به حق «روزِ ملیِ شعر و ادبِ فارسی» نام گرفته است، نه فقط یادبودِ یک شاعر، که نمادِ تجدیدِ میثاق با جانمایهیِ فرهنگِ این کهندیار است.
با این همه، مایهٔ دریغ و درد است که در سالیانِ اخیر، آنچنان که شایسته و بایستهیِ این جایگاهِ رفیع است، به این روزِ بزرگ و گرامیداشتِ مقامِ بلندِ استاد شهریار پرداخته نمیشود و نشانههایی از فترت و بیاعتناییِ دستگاههای متولی در صیانت و بزرگداشتِ این میراثِ ملی به چشم میخورد. فراموش نباید کرد که غفلت از فرهنگ و ادبیات، به مثابهیِ سستی در بنیادهایِ استوارِ امنیت و همبستگیِ ملیست؛ چرا که ملتها با «کلمه» زندهند و با «شعورِ تاریخی» پاینده میمانند.
«بنیاد فرهنگی مقبره الشعرا استاد شهریار» که توفیقِ برگزاری دهمین کنفرانسِ ملیِ شعر و ادبِ پارسی را بر دوش دارد، بر خود فرض میداند تا صدایِ دغدغهمندان، اهالیِ قلم و خادمانِ فرهنگ را به آن مقامِ محترم برساند. انتظارِ جامعهیِ فرهنگی و دانشگاهیِ کشور از وزارتخانهیِ متبوع آن است که با نگاهی راهبردی و از سرِ مسئولیتِ ملی، جانی تازه در کالبدِ بزرگداشتهای این روز بدمد و نگذارد که آیینهایِ ملی و پاسداشتِ بزرگانِ ادب، به تشریفاتی کمرنگ و بیروح بدل گردد.
امید است با دستورِ قاطعِ جنابعالی، ضمنِ حمایتِ همهجانبه از رویدادهایِ فرهنگیِ مرتبط با این روزِ بزرگ تمهیداتی اندیشیده شود تا وزارتِ فرهنگ و ارشاد اسلامی، پیشتازِ میدانِ تکریمِ مفاخرِ ادب و صیانت از زبانِ پارسی در عرصهیِ ملی و بینالمللی باشد.
تو فیق و سربلندیِ آن مقامِ محترم را در پاسداری از حریمِ فرهنگِ اصیلِ ایرانی و اسلامی از خداوندِ خرد و جان مسئلت دارم.
با احترام و سپاس
جواد وندونوروز
رئیس بنیاد فرهنگی مقبره الشعرا استاد شهریار
